Op een oude bezem

Eén van de te vroege jonge boerenzwaluwen, die ik gisteren (27 juli) uitvoerig beschreef, is dood, zag ik gisteravond laat. De andere was ik laat gisteravond en vanmorgen kwijt. Heeft dit jong zich ergens in doodsangst verstopt? vroeg ik me af. Of hoorde ik ergens een smekend piepje? Rond kwart over acht onthulde een van de ouders het geheim. Het nog levende jong zat in het bezem- en klompenhokje op de deel op een oude bezem van berkenhout. En werd hier gevoerd.

Hoever gaat hulp?

Wie of wat laat jonge boerenzwaluwen vroegtijdig hun nest verlaten? Honger (gebrek aan voedsel bij kouder weer en regen?), overmoed, problemen ouders? Ook gisteren verlieten twee jongen op eigen initiatief of gedwongen te vroeg hun nest. Jongen van het tweede broedsel van het derde paar in boerderij Stokkink. Ze bleven de gehele dag op de grond zitten, vlogen direct weer van een tafeltennistafel waar ik ze op zette. Meer konden ze niet. Vannacht zag ik bij thuiskomst dat ze op een warm matje zaten, waar ook herdershond Raisa vaak op ligt. Veiligheidshalve heb ik het duo, dat zich met de klauwtjes vastklemde aan de mat en om mijn vingers en krijste, op een tafeltje gezet, waar een kleedje (ook warm) overheen ligt. Daar zaten ze vanmorgen nog, dicht bij elkaar.

En de ouders voeden het 'domme' tweetal gelukkig nog!!! Maar hoe ver moet een mens gaan in hulp aan deze 'wilde' vogels?

Twee andere uitgevlogen jongen (foto onder), die maandag ook even de grond op zochten, zitten nu heerlijk samen op ene draadje in de boerderij.

Weer een beetje dom

Zon na een dag regen (of gebrek aan voedsel?) heeft jongen van het tweede broedsel van het tweede paar dit jaar in boerderij Stokkink er toe verleid hun nest te verlaten. Waarschijnlijk een beetje te vroeg. En een beetje dom. Vliegen kunnen ze nog amper. En ze gaan tot schrik van hun ouders op de vloer van de delle zitten. Eén jong zit omringd door de ouders, die dit kind hier ook voeren, op de stenen en even later op het onderste stuk van de grote achterdeur. Een ander jong heeft zich verscholen in een holte, in het lemen gedeelte van de delle en wordt niet meer gevoerd. Een uur later zie ik dat het dood is. Ik zal het zo begraven. Zouden we nog katten houden, dan waren deze jonge vogels al lang gevangen en opgevreten. Eén van de vier jongen zit nog in het nest en één mis ik er dus. Hebben de boerenzwaluwen door de kou van de afgelopen dagen gebrek aan voedsel gehad? vraag ik me af.

Als speld aan de balk

De boerenzwaluwen in onze boerderij zitten niet alleen op draadjes en kleerhangers, maar hangen vaak ook aan de eeuwenoude balken. Het lijkt haast of deze boerenzwaluw (foto boven) er als een speld op is aangebracht. Even hiervoor hing/zat (een pootje als steun en met de klauwtjes van het andere pootje zich stevig vasthoudend; foto onder) de vogel in een meer horizontale stand op dezelfde plek aan de balk.

Wachten met modder

Samen een nest bouwen, vergt van boerenzwaluwen vaak geduld. De nestruimte is kennelijk te beperkt voor het mannetje en het vrouwtje om er gelijktijg te werken. Af en toe krijg je als mens de indruk de partner ook wel eens onnodig lang aan het lijntje (op een draadje) wordt gehouden, met een bek vol modder. Maar misschien hebben we wel te veel haast. Een klus met het wegwerken van modder of een sprietje halverwege afbreken is natuurlijk ook niet handig. De boerenzwaluwen zelf horen we hier niet over. Ze bouwen en kwetteren vrolijk (of minder vrolijk) verder.