Al snel een paar

Boerenzwaluwen op Stokkink hebben al snel een paar gevormd dit jaar. Zondagavond, Eerste Paasdag,  keerde de eerste zwaluw hier weer terug tussen de oude balken in het achterhuis. Dinsdag 11 april arriveerde al een tweede vogel. Naar even later bleek een vrouwtje, dat direct goede banden aanknoopte met het mannetje. Ze vertoefden weldra in elkaars omgeving en scheerden ook samen hoog boven de boerderij langs de blauwe hemel. 

Eerste direct thuis

 

De eerste boerenzwaluw die dit jaar terugkeerde aan een eeuwenoude balk in boerderij Stokkink voelt zich direct zeer goed thuis. Het kan niet anders of deze vogel verbleef hier ook vorig jaar, al valt dit zonder ring niet te bewijzen. Toch weet ik het vrij zeker aan de hand van zit- en hangplekjes die deze geliefde zomergast direct koos op de delle rond kwart voor acht, nadat ik even hiervoor de nienduur weer wagenwijd had geopend en er meer licht in het achterhuis kwam. Het gisteravond neerstrijken op een nest aan de donkere zijde van een balk was al een teken. Twee bijzondere zitplekken kiezen vanmorgen was even opmerkelijk. Het uitproberen van twee nesten in de directe omgeving tekent eveneens hoe vertrouwd deze voor de vogel zijn. Daarna hief de zwaluw een loflied aan. Ik beluister er ook dank in aan zijn Schepper.

Eerste zwaluw is terug

De eerste boerenzwaluw is dit jaar teruggekeerd in het achterhuis van boerderij Stokkink in Gelselaar met Pasen, op zondag 9 april. Even na acht uur deze avond zag ik met behulp van een zaklantaarn op een nest aan de achterzijde van een eeuwenoude balk een vogel veilig op een oud nest zitten. Amper verschil in de aankomstdatum met vorig jaar, toen de eerste zwaluw op zondag 10 april in het nest hiernaast neerstreek. Een verschil was wel dat dinsdag al twee boerenzwaluwen terugkeerden in een paardenstal van naaste buurman Peter Kwant  op De Scholte. Diana Abbink uit Meddo meldde me zelfs 31 maart al dat daar twee boerenzwaluwen hadden overnacht. Bij Stokkink arriveerde de eerst dit jaar niet uitzonderlijk vroeg. Twee jaar geleden nam ik de eerste zwaluw al op 31 maart waar in onze boerderij. En in 2012 zelfs al op 23 maat. In 2002 daarentegen pas op 23 april. Sinds 1993 houd ik hun aankomstdata bij. 

Bosanemoon & zwaluw

De eerste bosanemonen bloeien weer, achter de olde schöppe (oude schuur) bij boerderij Stokkink in het Achterhoekse Gelselaar. Op de eerste lentedag, dinsdag 21 maart. Vorig jaar nam ik hier de eerste bloem  op 12 maart waar. Twee jaar geleden zag ik deze voorjaarsbloem op 10 maart (net als in 2017). Drie jaar geleden kreeg ik de eerste bloeiende bosanemoon hier al op 1 maart voor de lens. Vier jaar geleden op 20 maart en vijf jaar geleden pas op 24 maart, in 2016 op 16 maart en in 2015 op 9 maart. In 2014, na een zeer zachte winter, zag ik hier al op 25 februari een bloeiende bosanemoon. Dat was bijna een maand vroeger dan het jaar hiervoor, in 2013. Toen ontwaakte de natuur door aanhoudend koud weer later dan normaal. De eerste bosanemoon zag ik in 2013 op deze plek pas op 23 maart. En twaalf jaar geleden op 11 maart. Dat was weer vroeger dan het jaar hiervoor (19 maart, 2010) en iets vroeger dan in 2009 (14 maart), blijkt uit mijn opgeslagen berichten op mijn computer. Nu maar afwachten of ook de boerenzwaluw binnenkort terugkeert. Vorig jaar arriveerde de eerste boerenzwaluw op 10 april, twee jaar geleden op 31 maart, drie jaar geleden op 28 maart, vier jaar gelden geleden op 1 april en in 2012 zelfs al op 23 maart, maar in 2002 pas op 23 april. Zie filmpje uit 2014 over dit verlangen.

Zwaluw in werk Sluiter

De belangrijkste vogel in het werk van dichter Willem Sluiter (1627-1673) is en blijft de leeuwerik. Hij blijkt echter minimaal twee keer ook over de zwaluw te hebben gedicht. Als liefhebber van de boerenzwaluw zocht ik daar al langer naar. Een nieuwe speurtocht leverde recent resultaat op. In zijn Christelijke doodts-betrachting komt de vogelnaam voor als swaluw. Een andere schrijfwijze en het meervoud is te vinden in Gezangen van Heilige en Godtvruchtige stoffe: swaelwen. Sluiter werd wel de ‘kleine leeuwerik’ genoemd, naar de in deze omgeving vrijwel verdwenen vogel, die jubelend opstijgt naar de hemel. Hij dichtte het lied Op het zingen van den Leeuw’rik. Aan de hand hiervan kreeg hij drie eeuwen na zijn aantreden als dominee in Eibergen, in 1953, ook herwaardering als dichter. Van taal- en letterkundige dr. Klaas Heeroma (1909-1972; ook bekend als dichter, onder de naam Muus Jacobse). Hij wees erop hoe Sluiter zich hierin tekende “in zijn vreugde over de vrije natuur, zijn zangdrift en zijn hemelverlangen”. Meer informatie over Willem Sluiter geeft het informatiepunt www.willemsluiter.nl.