Net als
bij mensen verschilt bij boerenzwaluwen elk paar. Maar in de eerste contacten
tussen een mannetje en een vrouwtje zie ik bij deze geliefde/verliefde vogels vaak wel
vaste patronen. Verlegen zit dan een vrouwtje lang roerloos op een nest of
draadje (logisch na een lange reis en aankomst op een vreemde plek), terwijl het mannetje drukte maakt in een nest en een paar keer kwetterend
en met wijd open bekje op haar afvliegt. Beantwoordt zij dat ook met een volledig
open bekje dan is hun relatie vrijwel beklonken. Zo ook vanmorgen op Stokkink
bij de aankomst van een achtste zwaluw dit jaar en de vorming van een derde
paar. Op twee dicht bij elkaar zittende nesten aan een oude balk, vooraan in
het achterhuis, waar in voorgaande jaren ook altijd één paar gebruik van
maakte (samen zaten ze ook even op een vaste hang- en zitplek hierbij), zaten ze lang roerloos stil. Voor scherpe foto's was het er te
donker. Toen de zon iets doorbrak kon ik toch nog net voldoende vastleggen van
hun intiemere leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten