Het is met boerenzwaluwen net als met kinderen: zo vliegen ze uit, de wijde wereld in. Wie nu niet zorgt en geniet, verprutst haar/zijn tijd. De zwaluwen zijn waarschijnlijk over twee maanden al weer vertrokken. Hun jongen maken nu, vooral in de ochtend, nog veel drukte in en rond de boerderijen gaan er op vreemde plekken zitte. Vanmorgen hoorde ik ineens druk gekwetter op het dak van de olde schöppe (schuur). In de herfst wordt het geleidelijk stil. In de winter begint al weer het verlangen naar het voorjaar en hun terugkeer in de lente. Elk jaar nog weer, eeuw in, eeuw uit scheren ze nu via openstaande nienduren nog de donkere delle op, voeren ze hier in nesten aan eeuwenoude balken en in de voormalige koestal hun altijd hongerige jongen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten