Het gonst in het achterhuis in dit jaargetijde van parende boerenzwaluwen. Vaak op plekken waar het zo donker is dat hier met foto's weinig van valt vast te leggen. Soms op een draadje waar meer licht op valt. Wie de vogels elke dag volgt, kan het zien aankomen. Zacht en snel kwetterend wordt het in de laatste fase vooraf ook aangekondigd. Het vrouwtje dat ik zo vanmiddag voor de lens kreeg, bleek zeer ontvankelijk en zat er geruime tijd naar te smachten. Het mannetje draaide lang heen en weer, sloot vluchtig nog even de ogen, poetste de veren en inspecteerde ook nog even het nest van hun keuze voordat tot de daad kwam, met overtuigend wederzijdse instemming.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten