De eerste jongen van de boerenzwaluwen op Stokkink zijn al weer zo groot, dat ze in het nest hun kontje naar de rand kunnen keren, waar een van de ouders dan de poep opvangt en er mee wegvliegt. Zo blijft het nest zo schoon mogelijk. In de periode hiervoor duiken de ouders voor die uitwerpselen nog diep het nest in. Ook later houden ze daar zo regelmatig schoonmaak, tot ongenoegen soms van de krap gehuisveste jongen, die zo in de knel komen. Inmiddels laat de zon zich buiten weer zo vaak zien, dat er binnen voldoende licht is om te zien hoe groot de jongen inmiddels zijn. Met bekjes als vurige tongetjes smeken die om een heerlijk hapje. Vanmorgen zag ik zo hoe dat in een keeltje werd gepropt. Zo gaat het leven van de vogels op de delle verder, nog jaar in jaar uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten