De boerenzwaluwen verrassen me af en toe, zelfs in het achterhuis waar ik ze vaak volg. Door de dood van twee volwassen vogels in de afgelopen weken, verschuivingen mede hierdoor onder paren, drukte op sommige dagen met andere zaken en activiteiten op donkere plekken is me toch wat ontgaan. Eierschalen die opeens in fel morgenlicht opdoken, vallen daar niet onder, die zag al al eerder. Maar dat in een nest waar ik maar weinig activiteiten had waargenomen al jongen zaten, was wel een (aangename) verrassing. Vaak lukt het niet al uitgevlogen jongen overdag te traceren. De eerste dagen zie je ze vaak nog wel ergens rond de boerderij, maar daarna, zelfs als ze eerst thuis 's morgens nog worden gevoerd, niet meer. Tot vandaag, onderweg, toen ik even de fiets pakte. Volwassen zwaluwen scheerden tussen eiken langs de weg op jacht naar insecten, die bij harde wind vaak deze plekken opzoeken. Opeens hoorde ik druk gekwetter van jongen ver boven mij. Ze bleken een wiebelig takje te hebben gekozen als zitplek, hoog in een eik, als uitkijkpost naar hun ouders. Af en toe zwiepten ze in de wind gevaarlijk heen en weer, maar met hun klauwtjes wisten ze zich goed vast te houden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten